In Tijuana, bezocht ik de enige migrantenopvang voor moslims in de regio en praatte met Afghanen, Ghanezen en Syriërs. Gesprekken die één ding ademden: uitzichtloosheid.

Ook bezocht ik een opvang voor kwetsbare vrouwen. Door de stopzetting van USAID dreigt deze plek de deuren te moeten sluiten. De vrouwen, soms met jonge kinderen, vaak met zware trauma’s, dreigen op straat te komen staan.

En ik sprak mensen die net uitgezet waren. Vaak kwamen ze terug van werk, waren ze door de Amerikaanse migratiepolitie van straat geplukt en kregen ze de kans niet om afscheid te nemen van hun gezin. Nu dwalen ze over straat in Tijuana, zonder enig idee wat te doen.

De Mexicaanse grens. Waar de gevolgen van het Amerikaanse migratiebeleid bijeenkomen. Lees mijn reportage hier.