De WK-kwalificatiewedstrijden van Suriname waren een paar van de leukste klussen die ik de afgelopen jaren heb gedaan.

Beleefde, vriendelijke en oprecht geïnteresseerde gasten, met een enorme liefde voor Suriname die ook nog eens uitstekend konden voetballen. Een kwalificatiereeks met hoogte- en dieptepunten, met op de achtergrond een land en een diaspora die enorm meeleefden.

Helaas is het deze keer niet gelukt. Maar Suriname staat wereldwijd op de kaart door dit voetbalsprookje, en ik geloof dat we niet lang zullen hoeven wachten voordat we Natio écht op een eindtoernooi zullen zien.

En voor mij persoonlijk geldt dat ik niet kan wachten om weer terug te gaan naar het land waar ik een paar van de mooiste jaren uit mijn leven heb gehad.

Bij NOS de interviews die ik na afloop deed met onder meer aanvoerder Chery. Kijk ze hier.

Bij NRC hier mijn verslag van de wedstrijd.